Przy głównej alejce cmentarza stoją od tego lata trzy odnowione nagrobki z dziewiętnastego wieku. To efekt kwesty z ubiegłego roku, w której zebraliśmy dziewięć tysięcy sześćset złotych.

Prace prowadził konserwator kamienia z Gdańska. Piaskowiec oczyszczono z nawarstwień i mchu, uzupełniono ubytki, a napisy — dotąd nieczytelne — udało się odsłonić w całości. Na jednym z nagrobków, dotąd anonimowym, odczytano nazwisko organisty parafialnego zmarłego w 1884 roku i datę jego czterdziestoletniej służby przy naszych organach. Trudno o lepszy zbieg okoliczności w roku, w którym te same organy remontujemy.

Nagrobki nie należą do żadnej rodziny — od dziesięcioleci nikt się nimi nie opiekował. Zgodnie z zaleceniem konserwatora zostały wpisane do ewidencji zabytkowych elementów cmentarza, co oznacza, że nie mogą zostać zlikwidowane ani zastąpione nowymi.

Z tegorocznej kwesty, w której zebraliśmy jedenaście tysięcy dwieście złotych, odnowimy w przyszłym roku nagrobek rodziny Wentów z 1878 roku i żeliwny krzyż przy murze od strony południowej.

Wszystkim ofiarodawcom i kwestującym dziękujemy. To praca, której efekt widać dopiero po latach, ale bez niej cmentarz z każdą dekadą traciłby swoją najstarszą część.